The foundation of the "The Game" project is a live happening that takes place during the exhibition opening. It is a moment when the boundary between the creator and the audience becomes blurred. The centerpiece of the event is the process of taking facial casts of participants and integrating them directly into the structure of the work. In this way, the previously anonymous viewer ceases to be a mere observer - they gain a permanent place within the space of the art and become a co-creator of a new critical language.

"The Game" is based on the idea of an endless painting that has been evolving continuously since 2008. Each subsequent happening expands the composition with new faces, ensuring that the artwork remains alive and evolves over the years. The chessboard motif used in the work serves a symbolic function - it is a commentary on the condition of modern society, which often reduces the individual to the role of an anonymous pawn.

The structure of the work is strictly defined: female faces occupy the white squares, while male faces occupy the black ones. This binary division and the color scheme draw from the canons of ancient art, giving the project a timeless dimension. The happening allows participants to step out of the shadows, helping to create a subjective vision with themselves as the protagonist and entering into a deep relationship between the viewer, the artist, and the work. It is not only a process of creating masks but, above all, an attempt to find subjectivity in a world full of patterns. It is the reclaiming of one's "self." The moment their face is added to the painting, the participant ceases to be anonymous - they become someone who has a real impact on the shape of the artwork.

 

Publication  [click here]

 

Fundamentem projektu „Gra” jest happening, który odbywa się na żywo podczas wernisażu. To moment, w którym granica między twórcą a odbiorcą zostaje zatarta. Głównym punktem wydarzenia jest proces zdejmowania odlewów twarzy uczestników i włączanie ich bezpośrednio w strukturę pracy. W ten sposób dotąd anonimowy widz przestaje być tylko obserwatorem – zyskuje stałe miejsce w przestrzeni sztuki i staje się współtwórcą nowego, krytycznego języka.

„Gra” to idea obrazu nieskończonego, który powstaje nieprzerwanie od 2008 roku. Każdy kolejny happening rozbudowuje kompozycję o nowe twarze, sprawiając, że dzieło żyje i ewoluuje wraz z upływem lat. Wykorzystany w pracy motyw szachownicy pełni funkcję symboliczną – to komentarz do kondycji współczesnego społeczeństwa, które często sprowadza jednostkę do roli anonimowego pionka.

Struktura dzieła jest ściśle określona: białe pola zajmują twarze kobiece, czarne – męskie. Ten binarny podział oraz kolorystyka nawiązują do kanonów sztuki starożytnej, co nadaje projektowi wymiar ponadczasowy. Happening pozwala uczestnikom wyjść z cienia, pomaga tworzyć subiektywną wizję z samym sobą w roli głównej i wejść w głęboką relację na linii widz – artysta – dzieło. To nie tylko proces tworzenia masek, ale przede wszystkim próba odnalezienia podmiotowości w świecie pełnym schematów. To odzyskanie swojego „ja”. W momencie, gdy twarz trafia na obraz, uczestnik przestaje być anonimowy – staje się kimś, kto ma realny wpływ na kształt dzieło sztuki.

 

Publikacja  [kliknąć tutaj]